"Γλυπτική μέσα από τις πολεμικές τέχνες"

Λουκάς Ζαλέμης, 2011

Είχα διαβάσει παλιά ότι οι γλύπτες όταν λαξεύουν μία πέτρα και δημιουργούν μία μορφή πάνω της πιστεύουν ότι δεν έδωσαν οι ίδιοι την μορφή που πήρε η πέτρα μετά το σκάλισμα, αλλά ότι η μορφή προϋπήρχε είδη μέσα της απλά ήταν παγιδευμένη και εγκλωβισμένη μέσα σε αυτήν την πετρώδη μάζα όπως τα μαμούθ που βρέθηκαν ταριχευμένα στον πάγο στην Σιβηρία, με την διαφορά ότι η μορφή που έχει εγκλωβιστεί στην πέτρα είναι ζωντανή γεμάτη αγωνία και θέληση να απελευθερωθεί από τα δεσμά της.
Αυτήν την αγωνία και ψυχή διαισθάνονται οι γλύπτες και καταφέρνουν να επικοινωνήσουν και να έρθουν σε τέτοια επαφή με αυτό το όν αποκτώντας μία αγάπη για αυτό ώστε να είναι ικανοί να ξεκολλήσουν με κάθε λεπτομέρεια τα άχρηστα κομμάτια της πετρώδους μάζας που το φυλακίζουν, χωρίς να το βλάψουν ή να το πληγώσουν και χωρίς να το διαμελίσουν, αλλά μόνο να του χαρίσουν την ικανότητα να είναι ελεύθερο να ακτινοβολεί την χάρη την λάμψη την ζωντάνια και γοητεία που περιέχει και που έως τότε κρυβόταν.
Νομίζω και αισθάνομαι πώς κάτι ανάλογο συμβαίνει και στις πολεμικές τέχνες! Οι άνθρωποι που ξεκινούν την διατριβή τους με αυτές είναι ακριβώς σαν τα όντα που προϋπήρχαν στα αγάλματα, το ίδιο παγιδευμένοι και εγκλωβισμένοι και αυτοί σε μία αόρατη αλλά ευκρινέστατη άχρηστη μάζα των πολλών χρόνων για πολλούς δεκαετιών άχρηστων κινήσεων, σωματικής συμπεριφοράς και νευρωτικών κινήσεων που είναι τόσο ανούσια, ασύνδετα με τη φύση και την ανθρώπινη κατασκευή που προορισμό της έχει την χάρη και την λάμψη καθώς είναι ίσως η ομορφότερη κατασκευή στη φύση και σίγουρα θεϊκή, αντί αυτού περιορίζεται σε ένα προκαθορισμένο σύνολο κινησιολογίας φτωχό και άγαρμπο όπου σιγά σιγά παρασέρνει σε φτώχεια για πολλούς μαζί με το σώμα, και τον νου και τελικά και την ψυχή και το πνεύμα τους πετρώνοντας κάθε προηγούμενη ζωντάνια και διαύγεια που όταν ήταν μωρά και μικρά παιδιά κατείχαν, για αυτό και τα μωρά ίσως εμπνέουν τόση αγάπη και συμπάθεια στο περιβάλλον τους αντίθετα όσο μεγαλώνουν τόσο παγιδεύονται και χάνουν όλο και περισσότερο την λάμψη και ψυχική τους καθαρότητα.
Στις πολεμικές τέχνες δίνεται η ευκαιρία στον καθένα να πάρει στα χέρια του τη σμίλη και να αρχίσει να σμιλεύει και να αποτινάσει από πάνω του κάθε τι άχρηστο, περιττό, και ανούσιο του έχει προσκολληθεί και προστεθεί στη διάρκεια των ετών. Φυσικά η διαδικασία απαιτεί κόπο, έμπνευση, προσωπική δουλειά, αγάπη και φροντίδα, αλλά εάν δεν μπορούμε να αγαπήσουμε την χάρη που κρύβουμε, τότε πώς περιμένουμε να μας αγαπήσουν οι άλλοι και εμείς αυτούς!